Uit het leven van een webmaster ...

Hou ik zelf ook wel van om het beestje gewoon bij de naam te noemen,
gewoon zeggen waar het op staat.
Lekker duidelijk ..

Waarschijnlijk leren de nieuwe huisartsen dat nu ook tijdens de studie.
Vind ik ook een goeie zaak,
althans bij volwassenen.

Mijn oudste zoon moest naar de huisarts omdat hij 2 knobbeltjes ontdekt had op z'n lichaam.
Vind ik enger als hij, maar goed toch maar naar de dokter.
Hij is 14 jaar.

Komt weer terug en vertelt op rustige wijze dat hij een echo moet laten maken in het ziekenhuis
... omdat de nieuwe arts (groepspraktijk) niet kon zien of het kanker was.
Poeh, daar schrok ik wel even van.
Ik zeg dus "Dat heeft ze toch niet zo gezegd? Ze zei waarschijnlijk iets van een gezwelletje of anders tumor, toch?"

Nee zei m'n zoon stellig: Ze zei echt dat ze zelf zo niet 1-2-3 kon zien of het kanker was.
Heb daarna het een en ander nog proberen te bagatelliseren door er toch maar een gezwelletje van te maken,
dat als het al een zou zijn, zeer waarschijnlijk ook nog goedaardig zou blijken te zijn.

Ja, is wel goed pap, we zullen zien en hij ging weer normaal naar school.

Er was er maar één echt van slag eigenlijk, en dat was ik.
De afgelopen week schoten er allerlei scenario's door m'n hoofd en ik sliep slecht.

Hij heeft vandaag onder de echo gelegen en gelukkig was het niets bijzonders.
Ben alleen nog een beetje boos op de dokter ...

je mag best alles benoemen, maar nog niet bij kinderen.
Ze zal toentertijd wel net niet goed hebben opgelet tijdens de studie.